第 9 号修正案（2025 年）

พระราชบัญญัติ

คุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๙)

พ.ศ. ๒๕๖๘

พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว

ให้ไว้ ณ วันที่ ๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๘ เป็นปีที่ ๑๐ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงาน พระราชบัญญัตินี้มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๖ ประกอบกับมาตรา ๒๗ และมาตรา ๔๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย เหตุผลและความจำเป็นในการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลตามพระราชบัญญัตินี้ เพื่อเป็นการยกระดับการคุ้มครองลูกจ้างซึ่งเป็นประชาชนส่วนใหญ่ของประเทศมีความมั่นคงในการทำงาน และคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น ซึ่งการตราพระราชบัญญัตินี้สอดคล้องกับเงื่อนไขที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๖ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยแล้ว จึงทรงพระกรุณาปรัตเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัตินั้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

法案

劳动保护法（第9版）

2025年

帕拉蒙德拉拉玛提博迪·斯里辛通·玛哈哇差拉隆功·帕拉哇差拉考昭尤华国王

于2025年11月6日颁布，为当今在位国王即位第10年

帕拉蒙德拉拉玛提博迪·斯里辛通·玛哈哇差拉隆功·帕拉哇差拉考昭尤华国王下达御旨宣布：鉴于修订有关劳动保护之法律是适当的，本法案包含若干关于限制个人权利与自由的规定，根据《泰王国宪法》第26条结合第27条及第40条之规定，可依据法律条款之授权予以实施。根据本法案限制个人权利与自由的原因及必要性，旨在提升对作为国家大多数民众的雇员的保护，使其工作具有稳定性并提高生活质量。本法案的制定已符合《泰王国宪法》第26条所规定的条件，故经由议会的建议与同意，特此颁布本法案如下：

มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๖๘”

第1条 本法称为“《劳动保护法（第9版）》2025年”

มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

第2条 本法自在《政府公报》公布之日起三十日后起施行。

มาตรา ๓ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๔/๑ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑

“มาตรา ๔/๑ ในกรณีที่ราชการส่วนกลาง ราชการส่วนภูมิภาค ราชการส่วนท้องถิ่นรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ องค์การมหาชน หน่วยงานของรัฐตามที่มีกฎหมายกำหนดได้ทำการจ้างบุคคลธรรมดาให้มาทำงานในลักษณะจ้างเหมาบริการหรือในลักษณะเดียวกัน โดยจ่ายค่าตอบแทนการทำงานสำหรับระยะเวลาการทำงานปกติเป็นรายวันรายเดือน หรือระยะเวลาอื่น และหน่วยงานดังกล่าวเป็นผู้ควบคุม กำกับ ดูแลการทำงานของบุคคลที่มาทำงาน ให้หน่วยงานที่จ้างดำเนินการให้บุคคลดังกล่าวได้รับค่าตอบแทนการทำงาน มีวันหยุดประจำสัปดาห์ วันหยุดตามประเพณี วันหยุดพักผ่อนประจำปี วันลาป่วย วันลาคลอด วันและเวลาทำงานเวลาพักได้ไม่น้อยกว่าตามสิทธิที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงาน ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง

บรรดาคดีที่เกิดจากข้อพิพาทระหว่างหน่วยงานหรือเจ้าหน้าที่ของหน่วยงานผู้ว่าจ้างกับบุคคลผู้รับจ้างงานอันเกี่ยวกับสิทธิและหน้าที่ตามวรรคหนึ่ง ให้อยู่ในเขตอำนาจของศาลแรงงาน”

第3条 在《公元1998年劳动保护法》中增加如下第4/1条：

“第4/1条 若中央政府机构、地方政府机构、地方行政机构、根据关于企业劳资关系法律规定的国有企业、公共机构、法律规定的政府部门，以包工服务或类似形式聘用自然人从事工作，并按日、按月或其他期间支付正常工作期间的工作报酬，且上述机构负责控制、监管及管理该工作人员的工作，则应要求聘用单位确保该人员获得的工作报酬、每周休息日、传统节假日、年度带薪休假、病假、产假、工作日与工作时间、休息时间，均不得少于劳动保护法律所规定的权利，且须符合部级规章所规定的标准与条件。

凡因聘用单位或其工作人员与受聘人员之间，就第一款所述之权利与义务所引起的争议案件，均属于劳动法院的管辖范围。”

มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของมาตรา ๔๑ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๖๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“มาตรา ๔๑ ให้ลูกจ้างซึ่งเป็นหญิงมีครรภ์มีสิทธิลาเพื่อคลอดบุตรครรภ์หนึ่งไม่เกินหนึ่งร้อยยี่สิบวันหรือตามจำนวนวันที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา”

第4条 废止《劳动保护法》公元1998年经由《劳动保护法（第7号）》公元2019年修订后的第41条第一款之内容，并以如下内容取代之：

“第41条 怀孕的女雇员有权就每一胎分娩休产假，假期不超过一百二十日，或按皇家法令规定的天数执行。”

มาตรา ๕ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสี่ของมาตรา ๔๑ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๖๒

“ลูกจ้างหญิงซึ่งใช้สิทธิลาเพื่อคลอดบุตรตามวรรคหนึ่งแล้ว มีสิทธิลาต่อเนื่องเพื่อเลี้ยงดูบุตรได้อีกไม่เกินสิบห้าวัน ในกรณีที่บุตรมีภาวะการเจ็บป่วยที่เสี่ยงต่อการเกิดโรคแทรกซ้อน มีความผิดปกติหรือมีภาวะความพิการ ทั้งนี้ ให้ลูกจ้างแสดงใบรับรองแพทย์แผนปัจจุบันประกอบการลาด้วย”

第5条 在经由2019年《劳动保护法（第7号）》修订的1998年《劳动保护法》第41条中，增加如下第四款：

“已根据第一款行使产假权利的女雇员，在子女患有具有并发症风险的疾病、存在异常或存在残疾状况的情况下，有权连续请假不超过十五天以进行育儿。为此，雇员须出具现代医学证明书作为请假的凭证。”

มาตรา ๖ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๔๑/๑ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑

“มาตรา ๔๑/๑ ให้ลูกจ้างมีสิทธิลาเพื่อช่วยเหลือคู่สมรสซึ่งคลอดบุตรครรภ์หนึ่งได้ไม่เกินสิบห้าวันโดยใช้สิทธิก่อนหรือในวันที่ลาภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่คลอดบุตร”

第6条 在公元1998年《劳动保护法》中增加如下第41/1条：

“第41/1条 雇员有权为协助配偶分娩一次胎儿而请假，假期不得超过十五日；该权利须在分娩之日起九十日内，于请假前或请假当日行使。”

มาตรา ๗ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๕๙ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๖๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“มาตรา ๕๙ ให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างซึ่งเป็นหญิงมีครรภ์ในวันลาเพื่อคลอดบุตรตามมาตรา ๔๑ วรรคหนึ่ง เท่ากับค่าจ้างในวันทำงานตลอดระยะเวลาที่ลา แต่ไม่เกินหกสิบวันหรือตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา”

第7条 废止《1998年劳动保护法》中经《2019年劳动保护法（第7号）》修订后的第59条内容，并以如下内容代替：

“第59条 雇主应向根据第41条第一款规定进行产假休假的怀孕女雇员支付工资，支付金额应等于其休假期间工作日的工资，但不得超过六十天，或按皇家法令规定的金额支付。”

มาตรา ๘ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๕๙/๑ และมาตรา ๕๙/๒ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑

“มาตรา ๕๙/๑ ให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างซึ่งใช้สิทธิตามมาตรา ๔๑ วรรคสี่เท่ากับค่าจ้างในวันทำงานตลอดระยะเวลาที่ลาในอัตราร้อยละห้าสิบของค่าจ้างสำหรับวันที่ลา

第8条 在《劳动保护法》公元1998年中，增加如下内容作为第59/1条及第59/2条：

“第59/1条 雇主应向行使第41条第四款权利的雇员支付工资，在请假期间，支付金额应等于工作日的工资，其标准为请假当日工资的百分之五十。”

มาตรา ๕๙/๒ ให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างซึ่งใช้สิทธิตามมาตรา ๔๑/๑ เท่ากับค่าจ้างในวันทำงานตลอดระยะเวลาที่ลาแต่ไม่เกินสิบห้าวัน”

第59/2条 雇主应向行使第41/1条权利的雇员支付工资，其金额应等于该雇员在请假期间工作日的工资，但不得超过十五天。

มาตรา ๙ ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของมาตรา ๑๑๕/๑ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“มาตรา ๑๑๕/๑ เพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติหน้าที่ของพนักงานตรวจแรงงานตามมาตรา ๑๓๙ให้นายจ้างซึ่งมีลูกจ้างรวมกันตั้งแต่สิบคนขึ้นไปยื่นแบบแสดงสภาพการจ้างและสภาพการทำงานต่ออธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายภายในเดือนมกราคมของทุกปี ทั้งนี้ วิธีการยื่นแบบให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่อธิบดีประกาศกำหนด”

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

อนุทิน ชาญวีรกุล

นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานพ.ศ. ๒๕๔๑ ใช้บังคับมาเป็นระยะเวลานาน มีบทบัญญัติบางประการไม่สอดคล้องกับสภาพการณ์ทางเศรษฐกิจและสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป สมควรแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติเกี่ยวกับการกำหนดให้ส่วนราชการ รัฐวิสาหกิจองค์การมหาชน หน่วยงานของรัฐ ซึ่งจ้างบุคคลธรรมดามาทำงานให้ได้รับค่าตอบแทนการทำงาน มีวันหยุดประจำสัปดาห์ วันหยุดตามประเพณี วันหยุดพักผ่อนประจำปี วันลาป่วย วันลาคลอด วันและเวลาทำงานเวลาพัก ไม่น้อยกว่ากฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงาน และอยู่ในเขตอำนาจของศาลแรงงาน นอกจากนี้เพื่อส่งเสริมแรงงานหญิงที่มีครรภ์มีสิทธิลาเพื่อคลอดบุตรครรภ์หนึ่งและได้รับค่าจ้างตามที่กำหนดไว้ในพระราชกฤษฎีกาได้ และเพิ่มเติมสิทธิให้ลูกจ้างหญิงที่ลาคลอดมีสิทธิลาต่อเนื่องเพื่อเลี้ยงดูบุตร ในกรณีที่บุตรมีภาวะการเจ็บป่วย มีความผิดปกติหรือมีภาวะความพิการ โดยได้รับค่าจ้างในระหว่างที่ลา ให้ลูกจ้างมีสิทธิลา เพื่อช่วยเหลือคู่สมรสที่คลอดบุตรโดยได้รับค่าจ้างในระหว่างที่ลา รวมทั้งให้นายจ้างสามารถยื่นแบบแสดงสภาพการจ้างและสภาพการทำงาน โดยลดขั้นตอนการดำเนินการของพนักงานตรวจแรงงานในการส่งแบบแสดงสภาพการจ้างและสภาพการทำงานเป็นหนังสือให้กับนายจ้าง จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

第9条 废止经由2008年《劳动保护法》（第2号）修订的1998年《劳动保护法》第115/1条第一款之规定，并以如下内容代替：

“第115/1条 为了便于劳动监察员根据第139条履行职责，凡雇佣人数累计达十人及以上的雇主，应在每年一月内向厅长或厅长授权的人员提交雇佣状况及工作状况申报表。提交申报表的方式应符合厅长公告规定的准则。”

受命签署人

阿努廷·昌威拉库尔

总理

备注：— 颁布本法的理由是：鉴于1998年《劳动保护法》已实施较长时间，部分条款已不再符合不断变化的经济和社会状况，应当对相关条款进行修订，即规定政府部门、国有企业、公共机构及聘用自然人从事工作并支付报酬的政府单位，其每周休息日、传统节假日、年休假、病假、产假、工作日与工作时间、休息时间不得少于劳动保护法律的规定，且属于劳动法院的管辖范围。此外，为了促进怀孕女性劳工有权就每胎分娩进行产假并获得皇家法令规定的工资，并增加产假女性劳工在子女患病、发育异常或残疾情况下的连续育儿假权利并在此期间获得工资；赋予劳工有权在配偶分娩期间申请带薪陪产假；同时，使雇主能够提交雇佣状况及工作状况申报表，并通过减少劳动监察员向雇主发送书面雇佣状况及工作状况申报表的办理程序，故有必要制定本法。