第2章 一般劳动使用

มาตรา ๒๓ ให้นายจ้างประกาศเวลาทำงานปกติให้ลูกจ้างทราบ โดยกำหนดเวลาเริ่มต้นและเวลาสิ้นสุดของการทำงานแต่ละวันของลูกจ้างได้ไม่เกินเวลาทำงานของแต่ละประเภทงานตามที่กำหนดในกฎกระทรวง แต่วันหนึ่งต้องไม่เกินแปดชั่วโมง ในกรณีที่เวลาทำงานวันใดน้อยกว่าแปดชั่วโมง นายจ้างและลูกจ้างจะตกลงกันให้นำเวลาทำงานส่วนที่เหลือนั้นไปรวมกับเวลาทำงานในวันทำงานปกติอื่นก็ได้ แต่ต้องไม่เกินวันละเก้าชั่วโมงและเมื่อรวมเวลาทำงานทั้งสิ้นแล้ว สัปดาห์หนึ่งต้องไม่เกินสี่สิบแปดชั่วโมง เว้นแต่งานที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพและความปลอดภัยของลูกจ้างตามที่กำหนดในกฎกระทรวงต้องมีเวลาทำงานปกติวันหนึ่งไม่เกินเจ็ดชั่วโมง และเมื่อรวมเวลาทำงานทั้งสิ้นแล้วสัปดาห์หนึ่งต้องไม่เกินสี่สิบสองชั่วโมง ในกรณีที่นายจ้างและลูกจ้างตกลงกันให้นำเวลาทำงานส่วนที่เหลือไปรวมกับเวลาทำงานในวันทำงานปกติอื่นตามวรรคหนึ่งเกินกว่าวันละแปดชั่วโมงให้นายจ้างจ่ายค่าตอบแทนไม่น้อยกว่าหนึ่งเท่าครึ่งของอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมงในวันทำงานตามจำนวนชั่วโมงที่ทำเกินสำหรับลูกจ้างรายวันและลูกจ้างรายชั่วโมงหรือไม่น้อยกว่าหนึ่งเท่าค รึ่งของอัตราค่าจ้างต่อหน่วยในวันทำงานตามจำนวนผลงานที่ทำได้ในชั่วโมงที่ทำเกินสำหรับลูกจ้างซึ่งได้รับค่าจ้างตามผลงาน ในกรณีที่นายจ้างไม่อาจประกาศกำหนดเวลาเริ่มต้นและเวลาสิ้นสุดของการทำงานแต่ละวันได้เนื่องจากลักษณะหรือสภาพของงาน ให้นายจ้างและลูกจ้างตกลงกันกำหนดชั่วโมงทำงานแต่ละวันไม่เกินแปดชั่วโมง และเมื่อรวมเวลาทำงานทั้งสิ้นแล้วสัปดาห์หนึ่งต้องไม่เกินสี่สิบแปดชั่วโมง

第23条 雇主应向雇员公布正常工作时间，可规定雇员每日工作的开始时间和结束时间，但不得超过部级条例所规定的各类工作的各工作时间，且每日不得超过8小时。

若某日的工作时间少于8小时，雇主与雇员可协议将剩余的工作时间合并至其他正常工作日的工作时间中，但每日不得超过9小时，且总计工作时间每周不得超过48小时。

但根据部级条例规定的可能危害雇员健康与安全的作业，其每日正常工作时间不得超过7小时，且总计工作时间每周不得超过42小时。

若雇主与雇员根据第一款协议将剩余工作时间合并至其他正常工作日的工作时间，导致每日超过8小时的，对于日薪雇员和时薪雇员，雇主应按超过的小时数支付不低于正常工作日每小时工资率1.5倍的报酬；对于按件计酬的雇员，应按超过的小时数内所完成的工作量，支付不低于正常工作日单位计酬率1.5倍的报酬。

若因工作性质或状态导致雇主无法公布每日工作的开始时间和结束时间，雇主与雇员应协议规定每日工作时间不超过8小时，且总计工作时间每周不得超过48小时。

มาตรา ๒๓/๑ เพื่อประโยชน์ในการประกอบกิจการของนายจ้าง และเป็นการส่งเสริมคุณภาพชีวิตและการทำงานของลูกจ้างหรือในกรณีมีความจำเป็น นายจ้างและลูกจ้างอาจตกลงให้ลูกจ้างนำงานในทางการที่จ้างหรือที่ตกลงไว้กับนายจ้างซึ่งมีลักษณะหรือสภาพของงานที่ลูกจ้างสามารถปฏิบัติงานนอกสถานประกอบกิจการหรือนอกสำนักงานของนายจ้างได้โดยสะดวกให้ลูกจ้างนำงานดังกล่าวไปทำที่บ้านหรือที่พักอาศัยของลูกจ้างหรือตกลงให้ลูกจ้างทำงานผ่านการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในสถาน ที่ใด ๆ ได้ การตกลงตามวรรคหนึ่ง ให้นายจ้างจัดทำเป็นหนังสือหรือข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ที่สามารถเข้าถึงและนำกลับมาใช้ได้โดยความหมายไม่เปลี่ยนแปลงโดยอาจตกลงให้มีรายละเอียด ดังต่อไปนี้

第23/1条 为了雇主经营业务之利益，并为了促进雇员的生活质量与工作，或者在必要的情况下，雇主与雇员可以约定，允许雇员将属于受雇业务范围或与雇主约定之工作，且其工作性质或状态允许雇员方便地在经营场所之外或雇主办公室之外履行之工作，由雇员带回其家中或住所执行，或约定允许雇员通过使用信息技术在任何地点进行工作。

根据第一款之约定，雇主应以书面形式或能够被访问且在含义不发生改变的情况下可被重新使用的电子数据形式进行订立，并可以约定包含以下细节：

(๑) ช่วงระยะเวลาเริ่มต้นและสิ้นสุดการตกลง

(1) 约定的起始与结束期间

(๒) วัน เวลาทำงานปกติ เวลาพัก และการทำงานล่วงเวลา

(2) 工作日、正常工作时间、休息时间及加班时间

(๓) หลักเกณฑ์การทำงานล่วงเวลาและการทำงานในวันหยุดรวมทั้งการลาประเภทต่าง ๆ

(3) 加班及节假日工作的准则，以及各类请假

(๔) ขอบเขตหน้าที่การทำงานของลูกจ้างและการควบคุมหรือกำกับการทำงานของนายจ้าง

(4) 雇员的工作职责范围以及雇主的监督或管理工作

(๕) ภาระหน้าที่เกี่ยวกับการจัดหาเครื่องมือหรืออุปกรณ์การทำงานรวมทั้งค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ที่จำเป็น อันเนื่องจากการทำงาน เมื่อสิ้นสุดเวลาทำงานปกติตามที่นายจ้างและลูกจ้างตกลงกันหรือสิ้นสุดการทำงานตามที่นายจ้างมอบหมายลูกจ้างมีสิทธิปฏิเสธในการติดต่อสื่อสารไม่ว่าในทางใด ๆ กับนายจ้าง หัวหน้างาน ผู้ควบคุมงานหรือผู้ตรวจงาน เว้นแต่ลูกจ้างได้ให้ความยินยอมโดยทำหนังสือไว้ล่วงหน้าก่อน ลูกจ้างซึ่งทำงานที่บ้าน หรือที่พักอาศัย หรือทำงานผ่านการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในสถานที่ใด ๆ มีสิทธิเช่นเดียวกับลูกจ้างที่ทำงานในสถานประกอบกิจการหรือสำนักงานของนายจ้าง

(5) 关于提供工作工具或设备以及因工作产生的各项必要费用的义务

当按照雇主与雇员约定的正常工作时间结束，或按照雇主指派的任务结束工作时，雇员有权拒绝以任何方式与雇主、主管、监督人员或检查人员进行沟通，除非雇员已事先通过书面形式表示同意。

在住所或通过使用信息技术在任何地点工作的雇员，享有与在雇主经营场所或办公室工作的雇员相同的权利。

มาตรา ๒๔ ห้ามมิให้นายจ้างให้ลูกจ้างทำงานล่วงเวลาในวันทำงาน เว้นแต่ได้รับความยินยอมจากลูกจ้างก่อนเป็นคราว ๆ ไป ในกรณีที่ลักษณะหรือสภาพของงานต้องทำติดต่อกันไปถ้าหยุดจะเสียหายแก่งาน หรือเป็นงานฉุกเฉิน หรือเป็นงานอื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง นายจ้างอาจให้ลูกจ้างทำงานล่วงเวลาได้เท่าที่จำเป็น

第24条 禁止雇主要求雇员在工作日进行加班，除非事先获得雇员逐次同意。若工作的性质或状态必须连续进行，若停止工作将对工作造成损害，或者是紧急工作，或者是部级规章所规定的其他工作，雇主可以要求雇员进行必要限度的加班。

มาตรา ๒๕ ห้ามมิให้นายจ้างให้ลูกจ้างทำงานในวันหยุด เว้นแต่ในกรณีที่ลักษณะหรือสภาพของงานต้องทำติดต่อกันไป ถ้าหยุดจะเสียหายแก่งาน หรือเป็นงานฉุกเฉิน นายจ้างอาจให้ลูกจ้างทำงานในวันหยุดได้เท่าที่จำเป็น นายจ้างอาจให้ลูกจ้างทำงานในวันหยุดได้สำหรับกิจการโรงแรม สถานมหรสพ งานขนส่ง ร้านขายอาหาร ร้านขายเครื่องดื่ม สโมสร สมาคม สถานพยาบาล หรือกิจการอื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง เพื่อประโยชน์แก่การผลิต การจำหน่าย และการบริการ นายจ้างอาจให้ลูกจ้างทำงาน นอกจากที่กำหนดตามวรรคหนึ่งและวรรคสองในวันหยุดเท่าที่จำเป็น โดยได้รับความยินยอมจากลูกจ้างก่อนเป็นคราว ๆ ไป

第25条 禁止雇主使雇员在休息日工作，但若工作的性质或状况必须连续进行，若停止工作将对工作造成损害，或属于紧急工作的情况除外，雇主可使雇员在休息日进行必要的工作。

雇主可因酒店、娱乐场所、运输业、餐饮店、饮料店、俱乐部、协会、医疗机构或部级条例规定的其他业务之利益，使雇员在休息日工作。

为了生产、销售及服务的利益，雇主可在获得雇员逐次事先同意的情况下，使雇员在休息日进行除第一款及第二款规定之外的必要工作。

มาตรา ๒๖ ชั่วโมงทำงานล่วงเวลาตามมาตรา ๒๔ วรรคหนึ่งและชั่วโมงทำงานในวันหยุดตามมาตรา ๒๕ วรรคสองและวรรคสาม เมื่อรวมแล้วจะต้องไม่เกินอัตราตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

第26条 根据第24条第一款规定的加班小时数与根据第25条第二款及第三款规定的节假日工作小时数，两者合计不得超过部级法规所规定的限额。

มาตรา ๒๗ ในวันที่มีการทำงาน ให้นายจ้างจัดให้ลูกจ้างมีเวลาพักระหว่างการทำงานวันหนึ่งไม่น้อยกว่าหนึ่งชั่วโมงหลังจากที่ลูกจ้างทำงานมาแล้วไม่เกินห้าชั่วโมงติดต่อกัน นายจ้างและลูกจ้างอาจตกลงกันล่วงหน้าให้มีเวลาพักครั้งหนึ่งน้อยกว่าหนึ่งชั่วโมงได้ แต่เมื่อรวมกันแล้ววันหนึ่งต้องไม่น้อยกว่าหนึ่งชั่วโมง ในกรณีที่นายจ้างและลูกจ้างตกลงกันกำหนดเวลาพักระหว่างการทำงานตามวรรคหนึ่งเป็นอย่างอื่น ถ้าข้อตกลงนั้นเป็นประโยชน์แก่ลูกจ้าง ให้ข้อตกลงนั้นใช้บังคับได้ เวลาพักระหว่างการทำงานไม่ให้นับรวมเป็นเวลาทำงาน เว้นแต่เวลาพักที่รวมกันแล้วในวันหนึ่งเกินสองชั่วโมง ให้นับเวลาที่เกินสองชั่วโมงนั้นเป็นเวลาทำงานปกติ ในกรณีที่มีการทำงานล่วงเวลาต่อจากเวลาทำงานปกติไม่น้อยกว่าสองชั่วโมง นายจ้างต้องจัดให้ลูกจ้างมีเวลาพักไม่น้อยกว่ายี่สิบนาทีก่อนที่ลูกจ้างเริ่มทำงานล่วงเวลา ความในวรรคหนึ่งและวรรคสี่มิให้ใช้บังคับแก่กรณีที่ลูกจ้างทำงานที่มีลักษณะ หรือสภาพของงานต้องทำติดต่อกันไปโดยได้รับความยินยอมจากลูกจ้างหรือเป็นงานฉุกเฉิน

第27条 在工作日，雇主应安排雇员在连续工作不超过5小时后，每日享有不少于1小时的工作间休息时间。

雇主与雇员可事先约定每次休息时间少于1小时，但每日累计休息时间不得少于1小时。

若雇主与雇员就第一款规定的工作间休息时间另行约定，若该约定对雇员有利，则该约定具有法律效力。

工作间休息时间不计入工作时间，但若每日累计休息时间超过2小时，则超过2小时的部分应计入正常工作时间。

若在正常工作时间后进行不少于2小时的加班，雇主必须在雇员开始加班前，安排不少于20分钟的休息时间。

第一款和第四款之规定，不适用于雇员从事性质或工作状态须连续进行，且经雇员同意或属于紧急工作的具体情形。

มาตรา ๒๘ ให้นายจ้างจัดให้ลูกจ้างมีวันหยุดประจำสัปดาห์ สัปดาห์หนึ่งไม่น้อยกว่าหนึ่งวัน โดยวันหยุดประจำสัปดาห์ต้องมีระยะห่างกันไม่เกินหกวัน นายจ้างและลูกจ้างอาจตกลงกันล่วงหน้ากำหนดให้มีวันหยุดประจำสัปดาห์วันใดก็ได้ ในกรณีที่ลูกจ้างทำงานโรงแรม งานขนส่ง งานในป่า งานในที่ทุรกันดาร หรืองานอื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง นายจ้างและลูกจ้างอาจตกลงกันล่วงหน้าสะสมวันหยุดประจำสัปดาห์และเลื่อนไปหยุดเมื่อใดก็ได้ แต่ต้องอยู่ในระยะเวลาสี่สัปดาห์ติดต่อกัน

第28条 雇主应为雇员安排每周不少于一天的周休假，且周休假之间的间隔不得超过六天。

雇主与雇员可事先约定确定任何一日为周休假。

若雇员从事酒店业、运输业、林业、偏远地区工作或部级条例规定的其他工作，雇主与雇员可事先约定累积周休假并延期休假，但必须在连续的四周期限内。

มาตรา ๒๙ ให้นายจ้างประกาศกำหนดวันหยุดตามประเพณีให้ลูกจ้างทราบเป็นการล่วงหน้าปีหนึ่งไม่น้อยกว่าสิบสามวันโดยรวมวันแรงงานแห่งชาติตามที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด ให้นายจ้างพิจารณากำหนดวันหยุดตามประเพณีจากวันหยุดราชการประจำปี วันหยุดทางศาสนา หรือขนบธรรมเนียมประเพณีแห่งท้องที่ ในกรณีที่วันหยุดตามประเพณีวันใดตรงกับวันหยุดประจำสัปดาห์ของลูกจ้าง ให้ลูกจ้างได้หยุดชดเชยวันหยุดตามประเพณีในวันทำงานถัดไป ในกรณีที่นายจ้างไม่อาจให้ลูกจ้างหยุดตามประเพณีได้ เนื่องจากลูกจ้างทำงานที่มีลักษณะหรือสภาพของงานตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ให้นายจ้างตกลงกับลูกจ้างว่า จะหยุดในวันอื่นชดเชยวันหยุดตามประเพณีหรือนายจ้างจะจ่ายค่าทำงานในวันหยุดให้ก็ได้

第29条 雇主应提前告知雇员每年不少于13天的传统节假日，其中应包括由部长公告规定的国家劳动节。

雇主应根据年度法定节假日、宗教节日或当地传统习俗来确定传统节假日。

若任何传统节假日恰逢雇员的每周休息日，雇员应在随后的工作日补休该传统节假日。

若因雇员从事部级条例规定的性质或状态的工作，导致雇主无法给予雇员传统节假日休假，雇主可与雇员约定在其他日期补休传统节假日，或由雇主支付节假日工作工资。

มาตรา ๓๐ ลูกจ้างซึ่งทำงานติดต่อกันมาแล้วครบหนึ่งปีมีสิทธิหยุดพักผ่อนประจำปีได้ปีหนึ่งไม่น้อยกว่าหกวันทำงานโดยให้นายจ้างเป็นผู้กำหนดวันหยุดดังกล่าวให้แก่ลูกจ้างล่วงหน้าหรือกำหนดให้ตามที่นายจ้างและลูกจ้างตกลงกัน ในปีต่อมานายจ้างอาจกำหนดวันหยุดพักผ่อนประจำปีให้แก่ลูกจ้างมากกว่าหกวันทำงานก็ได้ นายจ้างและลูกจ้างอาจตกลงกันล่วงหน้าให้สะสมและเลื่อนวันหยุดพักผ่อนประจำปีที่ยังมิได้หยุดในปีนั้นรวมเข้ากับปีต่อ ๆ ไปได้ สำหรับลูกจ้างซึ่งทำงานยังไม่ครบหนึ่งปี นายจ้างอาจกำหนดวันหยุดพักผ่อนประจำปีให้แก่ลูกจ้างโดยคำนวณให้ตามส่วนก็ได้

第30条 连续工作满一年的雇员，每年有权享有不少于6个工作日的年休假，由雇主提前为雇员确定上述休假日期，或按雇主与雇员约定的方式确定。

在接下来的年份中，雇主可为雇员规定超过6个工作日的年休假。

雇主与雇员可事先约定，将当年尚未休完的年休假累计并结转至后续年份。

对于工作未满一年的雇员，雇主可按比例为其规定年休假。

มาตรา ๓๑ ห้ามมิให้นายจ้างให้ลูกจ้างทำงานล่วงเวลาหรือทำงานในวันหยุดในงานที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพและความปลอดภัยของลูกจ้างตามมาตรา ๒๓ วรรคหนึ่ง

第31条 禁止雇主使雇员从事根据第23条第一款规定可能危害雇员健康与安全的工作的加班或节假日工作。

มาตรา ๓๒ ให้ลูกจ้างมีสิทธิลาป่วยได้เท่าที่ป่วยจริง การลาป่วยตั้งแต่สามวันทำงานขึ้นไป นายจ้างอาจให้ลูกจ้างแสดงใบรับรองของแพทย์แผนปัจจุบันชั้นหนึ่งหรือของสถานพยาบาลของทางราชการ ในกรณีที่ลูกจ้างไม่อาจแสดงใบรับรองของแพทย์แผนปัจจุบันชั้นหนึ่งหรือของสถานพยาบาลของทางราชการได้ ให้ลูกจ้างชี้แจงให้นายจ้างทราบ ในกรณีที่นายจ้างจัดแพทย์ไว้ ให้แพทย์นั้นเป็นผู้ออกใบรับรอง เว้นแต่ลูกจ้างไม่สามารถให้แพทย์นั้นตรวจได้ วันที่ลูกจ้างไม่สามารถทำงานได้เนื่องจากประสบอันตรายหรือเจ็บป่วยที่เกิดขึ้นเนื่องจากการทำงาน และวันลาเพื่อคลอดบุตรตามมาตรา ๔๑ มิให้ถือเป็นวันลาป่วยตามมาตรานี้

第32条 雇员有权按实际患病情况请病假。

对于连续请病假达3个工作日及以上的，雇主可要求雇员出示第一类现代医学医生或政府医疗机构的证明书。

若雇员无法出示第一类现代医学医生或政府医疗机构的证明书，应向雇主作出说明。

若雇主已安排医生，则应由该医生出具证明书，除非雇员无法接受该医生的检查。

因工作导致发生危险或疾病而无法工作的日期，以及根据第41条规定的产假，不应视为本条项下的病假。

มาตรา ๓๓ ให้ลูกจ้างมีสิทธิลาเพื่อทำหมันได้และมีสิทธิลาเนื่องจากการทำหมันตามระยะเวลาที่แพทย์แผนปัจจุบันชั้นหนึ่งกำหนดและออกใบรับรอง

第33条 雇员有权为进行绝育手术而请假，并有权根据一级现代医学医生所规定的时间及开具的证明进行绝育手术相关的请假。

มาตรา ๓๔ ให้ลูกจ้างมีสิทธิลาเพื่อกิจธุระอันจำเป็นได้ปีละไม่น้อยกว่าสามวันทำงาน

第34条 雇员有权每年请不少于三个工作日的必要事务假。

มาตรา ๓๕ ให้ลูกจ้างมีสิทธิลาเพื่อรับราชการทหารในการเรียกพลเพื่อตรวจสอบ เพื่อฝึกวิชาทหาร หรือเพื่อทดลองความพรั่งพร้อมตามกฎหมายว่าด้วยการรับราชการทหาร

第35条 雇员有权因履行兵役义务而请假，包括根据兵役相关法律规定，因召集人员进行检查、军事训练或准备状态测试之目的而进行的兵役。

มาตรา ๓๖ ให้ลูกจ้างมีสิทธิลาเพื่อการฝึกอบรมหรือพัฒนาความรู้ความสามารถตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง

第36条 雇员有权根据部级规章所规定的标准和方法，申请进行培训或提升知识能力的休假。

มาตรา ๓๗ ห้ามมิให้นายจ้างให้ลูกจ้างทำงานยก แบก หาม หาบ ทูน ลาก หรือเข็นของหนักเกินอัตราน้ำหนักตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

第37条 禁止雇主使雇员从事搬运、背负、扛抬、托举、拖拽或推行重量超过部级法规所规定限额的重物工作。